Valkuilen

' Niets krommer dan het recht' is een volksgezegde dat me regelmatig in de sociale omgang voor de voeten wordt geworpen. Als rechtgeaarde jurist en gedegen (hoop ik) advocaat, en dus in die hoedanigheid eerstelijnsmedewerker van het gerecht kan ik niet anders dan daar dan zwaar tegen protesteren. Als 'eerste rechter' past elke advocaat immers telkens weer dit recht toe bij de beoordeling of een procedure ja dan neen haalbaar is. Ik wijs er dan ook vaak op dat dit oude gezegde enkel steunt op een perceptie (want we kennen als advocaat ook zeer in zwang zijnde moderne woorden) en dat niet alles is wat het lijkt, ook het recht niet. Daarbij aarzel ik zelfs niet om deze foute zienswijze al eens toe te wijzen aan een te kort aan inzicht in deze materie of het niet hebben gehad van de juiste opleiding die toelaat alles in het juiste perspectief te zien.
'Wat krom lijkt in ons recht' vervolledig is dan 'zijn vaak regels die zijn gemaakt om de rechten op verdediging te laten respecteren en te verzekeren, en aldus eenieder van ons al eens van pas kunnen komen'.
Maar... De eerlijkheid gebiedt me toch ook om er op te wijzen dat recht en gerechtigheid twee afzonderlijke zaken zijn, en dat het vinden van dit laatste niet steeds het evident eindresultaat is van het eerste. Voor wie me verstaat.
De weg van het recht ligt immers niet alleen geplaveid met goede voornemens, maar talrijk zijn ook de valkuilen die moeten ontweken worden wil men een behouden aankomst kennen.
Zo is er het befaamde inlichtingenbulletin dat je steeds wordt toegezonden wanneer je een overtreding beging, maar niet ter plaatse werd verhoord. Je krijgt het vriendelijk verzoek een paar gegevens omtrent 'de dader' in te vullen, en daarnaast wordt steevast gevraagd of je de overtreding erkent en of je bereid bent om een minnelijke schikking te aanvaarden. WEES HIERBIJ OP JE HOEDE !!! Vaak zal je hier immers toegeven dat je de overtreding beging, in de hoop dat je dan ook een minnelijke schikking wordt toegezonden. Het ene is echter niet het logisch gevolg van het andere. Voor vele overtredingen mag immers geen minnelijke schikking worden uitgeschreven, maar dan zit in je dossier bij de rechter wel het papier waarop staat dat je de overtreding erkent! En dit wordt de advocaat dan telkens weer voor de voeten geworpen als hij toch meent de vrijspraak te kunnen vragen.
Wees dus gewaarschuwd: vul deze twee punten niet meer in. Als je kans maakt op een minnelijke schikking zal ze je sowieso toch worden toegezonden, dus zonder dat je de overtreding erkent en aldus op voorhand je eigen ruiten insmijt.
Het recht is dan misschien niet krom, maar het bos van wetten en regels ligt wel vol wolfijzers en schietgeweren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *