(Z)onder dak.

We hebben er lang moeten op wachten, en sommigen dachten wellicht al dat hij nooit meer zou komen die koude duistere winter, maar voilà, zo lang duurt dat. Het ziet er naar uit dat het alras stenen uit de grond zal vriezen, of ben ik echt de enige die het gevoel heeft dat de koude hem als een deken over het lijf is gegooid?

Maar, zoals men wel meer zegt: 't is maar buiten dat het wintert en vriest. Binnen zetten we de thermostaat wat hoger, of smijten we een blokje bij op het knetterend haardvuur, of kruipen we gewoon wat dichter bij elkaar, gezellig onder de warme wollen plaid. Ja, die mooie met rendieren op, vorig jaar gekregen voor onze kerst. Geen kommer en geen kwel, wat een weelde om dit jaar af te sluiten voor al deze die onder dak zijn, voor deze die de beschutting van een woning kennen en niet aan de natuurelementen zijn overgeleverd.

Jammer genoeg zijn er echter ook anderen. En dan wil ik het even niet hebben over deze in verre exotische oorden, die geteisterd door weer een tsunami, vloedgolf of orkaan al hun hebben en houwen zijn verloren en barstensvol miserie en ellende ronddolen. Even niet over hen, hoe erg hun lot ook moge zijn. Maar dicht bij huis, bijna onder onze eigen (kerk)toren zien we meer en meer dompelaars die géén eigen beschutte slaapstede hebben, laat staan een dak boven het hoofd. Mensen zoals jij en ik die van de straat hun woning hebben gemaakt, en op wiens plaid alleen rendieren staan omdat het vlees ervan in die de kartonnen doos verpakt zat. Ik weet nog de tijd dat we daklozen en buitenslapers alleen zagen in de Disneyfilms, en dat was een ver van ons bedshow die toch altijd een Happy End kende. Maar al meer dan 10 jaar zijn ze nu uit ons Vlaams stadsstraatbeeld niet meer weg te denken. Treurige harde realiteit. Met tientallen oorzaken; van gebroken harten en gezinnen tot gefailleerde ondernemers. Niemand blijft gespaard.

Sinds 2007 voorziet de wet dat de zelfstandige of vrij beroeper zijn privé-woning kan laten beschermen tegen de vorderingen van zijn schuldeisers. Het moet dan wel gaan om schulden voortspruitend uit de beroepsactiviteit enerzijds en om hun privé-woning anderzijds. Als ze in die woning handel drijven is dat gedeelte niet beschermd. Deze bescherming kan worden bekomen via een verklaring bij de notaris, en heeft als gevolg dat de woning onbeslagbaar wordt. Let wel, enkel voor de schulden die dateren van na de verklaring, niet voor deze van ervoor. Het is dus raadzaam dat als zelfstandige te doen op het ogenblik dat er geen vuiltje aan de lucht is, en niet als het onheil al heeft toegeslagen en het dramatisch dreigt af te lopen.

Ik kan me niet voorstellen dat de wetgever bij het uitvaardigen van deze wet ooit de koude winters voor ogen had, maar het zal ons worst wezen. Alle middelen die er voor zorgen dat mensen eerder onderdak hebben dan zonder dak verder te moeten, kunnen we alleen maar toejuichen. En tegelijk ook hopen dat allen die van deze maatregel al de vruchten konden plukken in deze koude dagen eens extra aan de minder goed bedeelden denken...

Prettige feestdagen.

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 3 andere abonnees

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *